عاشورا؛ تَپِش ابدی حقیقت در شریان تاریخ
به گزارش خوزستان فردا ، باید کربلای امروز را شناخت، یزیدیان زمان را تشخیص داد و در جبهه حق، حسینیوار ایستاد.
محرم که از راه میرسد، تقویمها رنگ میبازند و زمان در نقطهای به وسعت تمام تاریخ متوقف میشود؛ نقطهای به نام «کربلا». عاشورا تنها یک رویداد در دل سال ۶۱ هجری نیست، بلکه یک «جریان» است؛ جریانی خروشان که هر سال با حلول ماه محرم، روح مرده زمانه را بیدار میکند و وجدانهای خفته را به محکمهی آزادگی فرامیخواند.
اهمیت زنده نگه داشتن عاشورا، در واقع اهمیت زنده نگه داشتن انسانیت است.
کربلا دانشگاهی است که در آن، درس ایستادگی در برابر طوفانهای سهمگین ظلم تدریس میشود.
اگر امروز پس از قرنها، همچنان بر طبل عزا میکوبیم و بیرقهای سیاه را برافراشته میداریم، نه صرفاً برای سوگواری بر یک تراژدی تاریخی، که برای احیای یک مانیفست بیبدیل است؛ مانیفستی که در آن، عزت بر ذلت ترجیح داده میشود و مرگ سرخ، بر زندگی ننگین شرف مییابد.
در بطن این واقعهی عظیم، «فرهنگ ایثار و شهادت» چونان خورشیدی میدرخشد. عاشورا به ما میآموزد که شهادت، پایان راه نیست، بلکه آغاز یک مسیر بینهایت است.
ترویج این فرهنگ، ترویج روحیه تسلیمناپذیری است.
جامعهای که فرهنگ ایثار در آن نهادینه شود، در برابر هیچ تحریم، تهدید و تطمیعی سر خم نمیکند.
در کربلا، از طفل ششماهه تا پیرمرد هشتادساله، همه جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند تا به بشریت ثابت کنند که برای حفظ حقیقت، گاهی باید از تمام هستی گذشت.
تاریخ بشر، عرصه تقابل همیشگی حق و باطل، و کفر و ایمان است.
عاشورا قلهی این تقابل است. در یک سو، تمامیت زر و زور و تزویر در سپاه یزید تجلی یافت و در سوی دیگر، تمامیت حق و حقیقت در قامت ۷۲ تن متجلی شد.
در نگاه اول و با معادلات مادی، شمشیرهای آخته و لشکریان تا بن دندان مسلح پیروز میدان به نظر میرسیدند؛ اما حسین (ع) معادلهای جدید را در تاریخ رقم زد: «پیروزی خون بر شمشیر». خونهای ریخته شده در نینوا، شمشیرهای ظلم را برای همیشه کند کرد و نقاب از چهره کریه استبداد برداشت.
اگر با نگاهی مفهومی به اجزای واقعه کربلا بنگریم، هر گوشه از این حماسه، رسانهای مستقل است.
وفاداری ابوالفضل العباس (ع) در کنار علقمه، نماد پایبندی به آرمانها تا آخرین قطره خون است؛ گلوی چاکچاک علیاصغر (ع)، سند رسوایی و قساوت بیحد و مرز ظلم است؛ و قامت ارباً اربای علیاکبر (ع)، فدا کردن بهترینها در راه عقیده را فریاد میزند.
اما شاهبیت این غزل حماسی، خطبههای آتشین زینب کبری (س) و امام سجاد (ع) است که به عنوان اولین رسانهنگاران عاشورا، اجازه ندادند حقیقت در غبار تحریف گم شود.
آنها ثابت کردند که اگر پیامرسان بیدار باشد، صدای مظلومیت در هیاهوی ظالمان خفه نخواهد شد.
عاشورا، تقابل دو نگاه به زندگی است؛ نگاهی که همه چیز را در دنیای فانی میبیند و نگاهی که بقا را در فدا شدن برای حضرت دوست مییابد.
امروز، در دنیایی که زر و زور همچنان بر مدار بیعدالتی میچرخد، رسالت ما به عنوان رهروان این مسیر، تنها گریستن نیست؛ بلکه «نگریستن» به عمق پیام عاشوراست.
باید کربلای امروز را شناخت، یزیدیان زمان را تشخیص داد و در جبهه حق، حسینیوار ایستاد.
محرم، فصل تجدید عهد با این آرمانهای بلند است.
بیایید در این ماه، علاوه بر شور حسینی، شعور عاشورایی را نیز در خود و جامعهمان زنده کنیم و به یاد داشته باشیم که «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» تنها یک شعار نیست، بلکه قطبنمای حرکت ما در مسیر پر پیچ و خم تاریخ است.
وحید آهنگ، فعال رسانهای استان های خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد
خرداد ۱۴٠۵
انتهای پیام/
بدون نظر! اولین نفر باشید